DE INPOLDERING VAN NOORDWALCHEREN

WESTHOVE

De stichtingsdatum zou ergens in de twaalfde of dertiende eeuw liggen.

Westhove zou voor het eerst vermeld zijn in een oorkonde van Graaf Floris V in 1277.
Het kasteel is dan in het bezit van de abt van Middelburg.

In de encyclopedie van Zeeland 138 wordt vermeld dat Westhove vroeger bestond uit een voorburcht en een hoofdgebouw, gescheiden door een binnengracht. Rond het gehele complex lag een buitengracht met vermoedelijk aan de noordzijde van de voorburch een toegangsbrug.
Floris V vond er onderdak in 1290 na zijn gevangenschap in Biervliet.

In 1401 droeg abt Willem van der Doest het kasteel op aan graaf Albrecht van Beieren, die het weer terugschonk als onverstervelijk leen aan de abt en zijn opvolgers. 139 Karel de Stoute en Philips de Schone verbleven er in resp. 1460 en 1500. Karel V bezocht Westhove in 1515 en in 1540. Later werd het een bisschoppelijk lustoord en in 1562 trok abt Nicolaes de Castro er zich terug tijdens de beeldenstorm. Aan het begin van de tachtigjarige oorlog kwam er een Spaanse bezetting en in augustus 1572 werd het kasteel veroverd door een afdeling Geuzen, waarbij een groot gedeelte van het kasteel door brand verloren ging. In 1579 verkochten de Staten van Zeeland het gebouw. In 1948 en 1977 is het gebouw grondig gerestaureerd. Thans zijn de oudste delen twee zware torens van omstreeks 1450, één van de torens werd in de zestiende eeuw verhoogd met een achtkantig gedeelte